تبلیغات
☼ فعلا اسم نداریم☼

سلام

بعد از مدتها (حدودا ۳-۴ ماه) جدی برگشتم.

از همه شما معذرت میخوام که بی خبر رفتم و بی خبر برگشتم.

تو این مدت من در خدمت مقدس سربازی بسر میبردم.

۳ماهی سخت و پر از حادثه و دلتنگی.

برای تک تک نوشته ها . دوستان و همپایانام دلتنگ شده بودم.

زندگی اینست گاهی شادی و گاه غمگین و گاهی دلتنگ و گاهی بی خیال.

توی این ۳ماه به یه مساله خیلی مهم رسیدم که ما آدما(البته اگه بشه اسممونو آدم گذاشت)

همیشه وقتی چیزیو از دست میدیم قدرشو میفهمیم.

فعلا حس و حال نوشتن ندارم.

دوستانی که شماره تماس منو داشتن باید خدمتشون عرض کنم که موبایلمو فروختم (فعلا)

قابل توجه هومن عزیز.

از پگاه مهربونمم معذرت خواهی میکنم که نتونستم تو این چند وقت حالی ازش بپرسم.

آدمک آخر دنیاست بخند

آدمک مرگ همین جاست بخند

آن خدایی که تو بزرگش خواندی

به خدا مثل تو تنهاست بخند

دست خطی که تو را عاشق کرد

شوخی کاغذی ماست بخند

فکر کن درد تو ارزشمند است

فکر کن گریه چه زیباست بخند

صبح فردا به شبت نیست که نیست

تازه انگار که فرداست بخند

راستی آنچه به یادت دادم

پر زدن نیست که درجاست بخند

آدمک نغمه ی آغاز نخوان

به خدا آخر دنیاست بخند

                                                                                        آرزومند آرزوهایتان

                                                                                        مسیح




پنجشنبه 18 آبان 1385 | نظرات ()